وقتی کاربران عادی، بلاگرها یا حتی مسئولان (به جز معدود موارد شطرنجی‌کننده تصاویر) چهرهٔ این دو کودک را بدون نقاب منتشر می‌کنند، در واقع از «رنج قربانی» سرمایه‌ای برای افزایش سرمایهٔ اجتماعی خود می‌سازند و «رنج بازنمایی‌شده به کالایی برای مبادلهٔ احساسات بدل می‌شود».

توسعهٔ پایدار نیازمند تغییری پارادایمی است: عبور از منطق سود و بهره‌کشی به سوی اخلاق مراقبت و هم‌زیستی. توسعه‌ای که در آن نه تنها آمار رشد اقتصادی، که شاخص‌های شادی، سلامت، پایداری محیط‌زیست و شمول اجتماعی اهمیت داشته باشد.

نهادسازی، یعنی گذار از لحظه به تداوم؛ از واکنش به سازمان؛ از احساس به ساختار. و تا این گذار محقق نشود، کردستان همواره در لحظه‌های بحران، در خلأیی رها خواهد شد که نه دولت به دادش می‌رسد، نه جامعه‌اش از توان خودانگیختگی به ساختارمندی عبور کرده است.

ایثار حقیقی، آن‌گونه که حمید و چیاکو و خبات به نمایش گذاشتند، فراتر از کمک یا شجاعت است. این تخلیه‌ی کاملِ «خود» در پای «دیگری» است. «دیگری» در اینجا نه یک انسان خاص، که طبیعتِ آبیدر – به مثابه‌ی مظهر زیبایی، هویت، حیات و میراث جمعی – بود.

فاجعه است اگر دالهای جمعی و مقاومتی و فرهنگی را به شادی‌های تصنعی تقلیل بدهیم و تصور کنیم این شادی های نوروزی صفحاتی خالی هستند که در آن تاریخ به خواب می‌رود.

تجربه‌ی حمله‌ی ارتش عراق به اقلیم کردستان پس از برگزاری رفراندوم نشان داد که در صورت بروز جنگ میان کُردهای سوریه و دولت مرکزی، جامعه‌ی جهانی و در رأس آنها اروپا و آمریکا واکنش خاصی نخواهند داشت و اقدام نظامی دولت را تحت عنوان اعمال حق حاکمیت قانونی آن توجیه می‌کنند. به‌راستی لحظه‌ی تاریخی روژئاوا فرارسیده است.

سازمان‌های غیردولتی (NGOs) گروه‌هایی هستند که بدون وابستگی به دولت‌ها فعالیت می‌کنند و معمولاً با اهداف غیرانتفاعی شکل می‌گیرند. این سازمان‌ها در زمینه‌های مختلفی مانند حقوق بشر، آموزش، محیط زیست، کمک‌های بشردوستانه و توسعه جوامع فعالیت دارند.

وبسایت خبری - تحلیل کردنامه با همکاری لابراتوار عدالت در دانشگاه کارلتون کانادا دوره آموزشی تخصصی اصول اخلاقی و حرفه ای روزنامه نگاری کودکان برگزار می کند.

انتشار تصویر این دختربچه بدون رعایت حریم خصوصی او، نشان‌دهنده عدم شناخت کافی خبرنگاران و رسانه‌ها از اصول حقوقی در پوشش خبری کودکان است. بسیاری از خبرنگاران ممکن است از عواقب روانی و اجتماعی افشای هویت کودکان قربانی خشونت آگاه نباشند یا اهمیت آن را درک نکنند و متاسفانه در حال حاضر، کمبود توجه به این حوزه در رسانه‌های کردستان مشهود است.

گزارش‌ها و شواهد نشان می‌دهد که برخی از دستگاه‌های اجرایی استان کردستان با استفاده از اطلاع‌رسانی‌های مبهم و غیرشفاف، تلاش می‌کنند تا افکار عمومی را از واقعیت‌های موجود دور نگه دارند و در واقع در تلاشند تا افکار عمومی کردستان را فریب دهند. این رویکرد باعث تشدید بی‌اعتمادی مردم و افزایش نارضایتی‌های اجتماعی شده است.

این درد مشترک، تنها با همبستگی جامعه، افشای بی عدالتی ها و احیای «وجدان» التیام می یابد. بیماران، قربانیانِ سکوت ما نیستند؛ آیینهٔ وجدان جمعی ما هستند. در سرزمینی که آوازِ مقاومت در رگِ تاریخش جاریست، برخی بیمارانِ بیدفاع، اسیر معامله های شوم می شوند، بیمار، میانِ تیغِ جراحی و تیغِ فقر، خونریزی میکند. خانواده ها، همانی را میفروشند که فروختنی نیست: عزت ...

کانی عبداللهی تا کلاس ششم دبستان درس خوانده بود، به پدر و مادرش در کشاورزی و دامداری کمک می‌کرد و روز ششم بهمن در حالی‌که با پدرش در خانه تنها بود با دو ضربه چاقو کشته شد.جعفر عبداللهی، پدر کانی او را با دو ضربه چاقو به قلب و کتفش کشت و حالا در زندان نقده است.

شهر سنندج به عنوان مرکز استان کردستان، با رشد جمعیت و افزایش خودروهای شخصی با چالش جدی کمبود و فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل عمومی روبه‌رو بوده که این مشکل علاوه بر ایجاد ترافیک سنگین، کیفیت زندگی شهروندان را نیز تحت تأثیر خود قرار داده است.

در گزارش‌دهی حرفه‌ای از کودکان، رعایت منافع و مصالح کودکان باید در اولویت باشد. جذب مخاطب، فروش بیشتر و جذاب کردن گزارش، هیچ یک مجوزی برای نقض حقوق کودکان و زیر پا گذاشتن اصول، مقررات و اخلاق حرفه‌ای نیست. حفاظت از کودکان یک مسئولیت جمعی است و نباید نسبت به این مهم غفلت کرد.

محسن شجاعی در گفتگو با کوردنامه با تاکید بر اینکه هیچ کودکی بدون اذن قاضی و دستگاه قضایی به موسسات خیریه نگهداری کودکان سپرده نمی شود، گفت: شهروندان در صورت مشاهده هرگونه خشونت و آزار کودکان می توانند مراتب را با شماره تلفن 123 به اورژانس اجتماعی کردستان اطلاع دهند