نقش ایتالیا در تفویت چند جاتبه گرایی:مقابله با وتو و یک جانبه گرایی / عباس زارعی
اصل حق وتو در ۱۹۴۵ میلادی با این نیت وضع شد که قدرتهای بزرگ را درگیر جنگ جهانی سوم نکند و از فروپاشی سازمان ملل جلوگیری نماید. امروزه شاهدیم که نحوه استفاده از وتو، اغلب بر اساس موازنههای ژئوپلیتیک و نه اصول اخلاقی یا حقوقی هدایت میشود. وتو اغلب برای محافظت از متحدان استراتژیک، جلوگیری از محاکمه سیاستمداران کشورها، یا سرکوب اعتراضات داخلی در کشورهای همسو با یکی از قدرتهای دائمی به کار میرود.














